പിന്നിട്ടവഴികളിലൊരാൾ

പിന്നിട്ടവഴികളിലൊരാൾ

പിന്നിട്ടവഴികളിലൊരാൾ

ഒരാൾ
പിന്നിട്ട വഴികളിൽ എവിടെയോ ഭ്രാന്ത് സമ്മാനിച്ചവൻ, വസന്തം തന്നവൻ.

ഒരാൾ
പിന്നിട്ട വഴികളിൽ എവിടെയോ
വാരിപ്പുണർന്നവൻ, തോൾ തന്നവൻ.

ഒരാൾ
പിന്നിട്ട വഴികളിൽ എവിടെയോ എന്നിൽ നിന്നവൻ, ഞാനായ് മാറിയവൻ.

അത് ഞാൻ തന്നെയോ ?
ആവാം.

അന്നോ?!

പിന്നിട്ട വഴികളിൽ നാം:

കാണാതെ കണ്ട്, പറയാതെ പറഞ്ഞ് എത്രയോ നിമിഷങ്ങൾ.
മാറാതെയും, മാറ്റാതെയും പോയ എത്രയോ ദിനങ്ങൾ.

പിന്നിട്ട വഴികളിൽ ഞാൻ:

അകറ്റിയും, വെറുപ്പിച്ചും മടുപ്പിച്ച എത്രയോ നിമിഷങ്ങൾ.
വഴക്കിട്ടും, കുറ്റപ്പെടുത്തിയും കളഞ്ഞ എത്രയോ ദിനങ്ങൾ.

പിന്നിട്ട വഴികളിൽ നീ:

അടുപ്പിച്ചും, സ്നേഹിച്ചും തഴമ്പിച്ച എത്രയോ നിമിഷങ്ങൾ.
പൊരുതിയും, വേദനിച്ചും കരഞ്ഞ എത്രയോ ദിനങ്ങൾ.

ഇന്നോ?!

അപരിചിതർ. സ്വാഭാവികതയിൽ 
ഒരു പ്രണയക്കാലം വാടി കരിഞ്ഞവർ.
എവിടെയോ ഒരു ഇല തളിർക്കുന്നുണ്ടോ?
അതിൽ ഒരു മൊട്ട് വിരിഞ്ഞെന്നോ ?
അസ്വാഭാവികം.

ആ ഇല തളിർത്ത്, മൊട്ടിട്ട്, പൂവായി വിടർന്നാലും ഇനി അതിൽ വസന്തമില്ലായ്മകൾ പൂക്കും. പടർന്ന് പന്തലിക്കും.

എന്തെന്നോ?!

നാം ഇല്ലല്ലൊയിന്ന് ...

എങ്കിലും
നീ എന്നിലും
ഞാൻ നിന്നിലും 
പൂക്കുമല്ലോ. 
അതിലെങ്കിലും ഒരു വസന്തം തളിർക്കുമോ?!

നീഷ്മ അനിൽ