ആഭാ- A College Love Story

തിങ്ങി നിറഞ്ഞ ഫൂട്ട്പാത്തിൽ ചാറ്റൽ മഴയിൽ കമ്പി ഒടിഞ്ഞ കുടയുമായി അവൾ ധൃതിയിൽ നടന്നു നീങ്ങി.

ഇറങ്ങാൻ നേരം ബസിലെ ഡോറിൽ കുടുങ്ങിയ കുട വലിച്ചപ്പോൾ കമ്പിപൊട്ടിയതാണ്. 

ബസ്സിലെ ആ തിരക്കിലും തന്നെ തന്നെ നോക്കിയിരുന്ന ആ കണ്ണുകളിൽ എന്തോ മാന്ത്രിക ശക്തിയുള്ളതായി അവൾക്ക് തോന്നി.

" ആഭാ"
അവൾ തിരിഞ്ഞ് നോക്കി

"ഒന്ന് പതുക്കെ നടക്ക് "

കോളേജിലെ വലിയ ഗേൻ്റിന് മുന്നിലേക്ക് ഓടി കിതച്ച് കാവ്യ വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവൾ കോളേജിൻ്റെ മതിലിൻ്റെ അരികിലേക്ക് മാറി നിന്നു.

"ഇന്നലെ ഞാൻ വിളിച്ചിട്ട് എന്താ നീ എടുക്കാഞ്ഞേ?"
കാവ്യ പരിഭവത്തോടെ ചോദിച്ചു.

"അതോ, ഇന്നലെ അനിയനുമായി സിനിമയ്ക്ക് പോയി വരാൻ ലേറ്റ് ആയി . ഭക്ഷണം കഴിച്ച് വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ സമയം പതിനൊന്ന്.
അമ്മ വീട്ടിൽ കോറ്റോന്ന് തന്നെ സംശയം ആർന്നു. അപ്പ്ഴാ അവൾടെ കോൾ."

"അത് ശെരി" 
കാവ്യയും ആഭയും ബെൽ സൗണ്ട് കേട്ട്  തിരക്കിട്ട് ക്ലാസിലേക്ക് ഓടി കേറി.

"എന്തൊരു മഴ"
കമ്പി ഒടിഞ്ഞ കുട ചുരുക്കാൻ കഴിയാതെ സ്വയം പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് ആഭ ക്ലാസിൽ കേറി.

"മിസ്സ് ലീവാണ്. നെക്സ്റ്റ് Hour നിധി മിസ്സ് വരും"
ക്ലാസ് റെപ്പ് എല്ലാവരോടും ആയി പറഞ്ഞു.

"ന്നാ, ഒരു ചായ കുടിക്കാൻ പോവാം." കാവ്യ അടുത്തിരിക്കുന്ന ആഭയെ നോക്കി കണ്ണ് കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു.

ആഭയ്ക്കും അത് ആവിശ്യമായി തോന്നി.

രണ്ടു പേരും കാൻ്റീൻ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.
പെട്ടന്ന് ഒരു കൈ അഭയുടെ സമാന്തരമായി നീണ്ടു വന്നു.

"ഹായ്, ആഭാ"

​ആ ശബ്ദം കേട്ട് ആഭയും കാവ്യയും ഒരുപോലെ ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞുനോക്കി. 

മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് മറ്റാരുമല്ല, രാവിലെ ബസ്സിലെ ആ കനത്ത തിരക്കിലും ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ച് തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്ന അതേ മാന്തിക കണ്ണുകൾ!

​അവന്റെ കയ്യിൽ ഒരു പുത്തൻ കറുത്ത കുടയുണ്ടായിരുന്നു. മഴത്തുള്ളികൾ ഇറ്റുവീഴുന്ന ആ കുട അവൾക്കു നേരെ നീട്ടിക്കൊണ്ട് അവൻ ചെറുതായിട്ടൊന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.

​"രാവിലെ ബസ്സിൽ വെച്ച് നിന്റെ കുടയുടെ കമ്പി ഒടിഞ്ഞത് ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു. ബസ്സ് സ്റ്റോപ്പിന്  മുന്നിൽ വെച്ച് നിന്നെ വിളിച്ചതും അതുകൊണ്ടാ, നീ കേൾക്കാതെ ഓടിപ്പോന്നു," 

തികച്ചും ശാന്തമായി, എന്നാൽ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ അവൻ പറഞ്ഞു.

​ആഭ എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ തരിച്ചുനിന്നുപോയി. അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ്‌ ഇരട്ടിച്ചു. ബസ്സിലെ ആ മാന്ത്രിക നോട്ടം വെറുമൊരു തോന്നലല്ലായിരുന്നു എന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.

​"ഇതാ... ഇത് തൽക്കാലം വെച്ചോളൂ. ഇനി ആ ഒടിഞ്ഞ കുടയും ചൂടി നടന്ന് പനി പിടിക്കണ്ട,"

കുട അവളുടെ കയ്യിലേക്ക് ബലമായി ഏൽപ്പിച്ച്, അവൾക്കൊന്ന് നന്ദി പറയാൻ പോലും അവസരം നൽകാതെ അവൻ കാന്റീനിലെ തിരക്കിലേക്ക് നടന്നുനീങ്ങി.

​"ഡീ... ആരാടി ഇത്? നീ എന്താ എന്നോട് ഒന്നും പറയാതിരുന്നേ?" കാവ്യ ആഭയുടെ തോളിൽ പിടിച്ച് കുലുക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ആകാംക്ഷയും കുസൃതിയും നിറഞ്ഞിരുന്നു.

​"എനിക്കും അറിയില്ലടി..." ആഭ കയ്യിലെ കുടയിലേക്കും അവൻ നടന്നുപോയ വഴിയിലേക്കും മാറി മാറി നോക്കി. അവളുടെ ചുണ്ടിൽ അറിയാതെ ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

​ആ ചാറ്റൽമഴയിലും അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പ്രത്യേക കുളിര് കോരിയിടാൻ ആ അപരിചിതന് കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

​കാവ്യ അവളെയും വലിച്ച് കാന്റീനിലേക്ക് നടക്കുമ്പോഴും ആഭയുടെ മനസ്സ് ആ അപരിചിതന്റെ പേരറിയാത്ത ആ കണ്ണുകളിൽ തന്നെയായിരുന്നു. ആരായിരിക്കും അവൻ?